ನನ್ನದೊಂದು ಅನುವಾದಿತ ಕೃತಿ.. ರಾಮಾಯಣದ ಮೂರು ಮಲಯಾಳಂ ನಾಟಕಗಳು…
ಈ ಅನುವಾದಿತ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದ ಖ್ಯಾತ ಬರಹಗಾರ, ವಿಮರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿಶ್ರಾಂತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾದ ಶ್ರೀ ಕೇಶವಶರ್ಮರವರ ಕೆಲಸ ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ….
ಮಲೆಯಾಳಂ ಕತೆಗಳು, ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಟಕಗಳು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಬಗೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ್ದು. ನಮಗೆ ಅದು ಪರಿಚಯವಾಗುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅನುವಾದದ ಮೂಲಕ. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾದಿ ಪರಂಪರೆಯ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ವೈಕಂ, ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್, ಅಂಬಿಕಾಸುತ ಮಾಂಙಾಡ್, ಸುರೇಂದ್ರನ್, ಪುನತ್ತಿಲ್ ಕುಂಞ್ಞಬ್ದುಲ್ಲ, ರಾಮನ್ ನಾಯರ್, ಮಹಮದ್ ಮೀರಾನ್, ಎಂ. ಮುಕುಂದನ್, ಚಂದು ಮೆನೊನ್ ಮುಂತಾದವರದ್ದಲ್ಲದೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಅನೇಕ ಯುವ ಬರಹಗಾರರ ಕೃತಿಗಳೂ ನಮಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಂಪರೆಗಳು ಅರ್ಥವಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮಲೆಯಾಳಂನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನೇಕರು ಅನುವಾದ ಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ತರ್ಜುಮೆ ಎನ್ನುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಒಂದು ಕೆಲಸವಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಮಲೆಯಾಳಂ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅನೇಕ ಅನುವಾದಕರು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಿ.ಕೆ. ತಿಮ್ಮಪ್ಪ, ನಾ. ದಾಮೋದರ ಶೆಟ್ಟಿ, ಪಾಶ್ವತಿ ಐತಾಳ್, ಪ್ರಮೀಳಾ ಮೇಡಂ, ಕೆ. ಕೆ. ನಾಯರ್, ಪ್ರಭಾಕರನ್, ಮೋಹನ ಕುಂಟಾರ್ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪ್ರಭಾಕರನ್ ಒಂದು ಅನುವಾದಿತ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ನಾಟಕ. ಈ ನಾಟಕವು ನಮಗೆ ಏಕ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ. ರಾಮನಿಗಿಂತ ಪೂರ್ವದ ಕಥೆಯಿಂದ ಇದು ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ…ದಶರಥ ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಒದಗಿದ ಶಾಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾಟಕವು ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿಯೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಈ ನಾಟಕವು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ;. ಅದರ ಬದಲು ಈ ನಾಟಕವು ಆಧುನಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದದರಿಂದ ಈ ನಾಟಕವು ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ವರ್ತಮಾನದ ಅನ್ವಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. . ನಾಟಕ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಸಾಧನವೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನೂ ಈ ನಾಟಕವು ನಮಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾಟಕ *ಸಾಕೇತ*ದಲ್ಲಿ ದಶರಥನ ತುಮುಲ. ಈ ತುಮುಲವೇ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ಸತ್ವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾಟಕಕಾರರು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಸಾಧನವೂ ಆಗಬಹುದು. ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಕ್ರಮಗಳು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಮತ್ತು ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಗತ್ಯವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಕಥನ ಎನ್ನುವುದು ಹೇಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಈಚೆಗೆ ಅನೇಕರು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ…….
ಉಳಿದ ನಾಟಕಗಳಾದ ಲಂಕಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು *ಕಾಂಚನಸೀತೆ*ಗಳು ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾಗಿದ್ದು, ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದುವುದು ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಅನ್ವಯ ಮಾಡುವುದೂ ಹೌದು. ಈ ನಾಟಕಗಳು ಪುರಾಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅನ್ವಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದೂ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ.
ಮೂಲ ಮಲಯಾಳಂ ಕೃತಿಯ ಮೂರೂ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೀಠಿಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮಲಯಾಳಂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಖ್ಯಾತ ವಿಮರ್ಶಕ ಶ್ರೀ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಪಣಿಕ್ಕರ್ ಮೂರೂ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನೂ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ದೀರ್ಘವಾಗಿಯೇ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೂಲ ರಾಮಾಯಣ ಯಾವುದು, ಇತರ ರಾಮಾಯಣಗಳು ಯಾವುದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ನವನೀತ ಪ್ರಕಾಶನ, ಮೈಸೂರು, ಇವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶನಗೊಂಡ ಈ ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವವರು ಈ ಕೆಳಗಿನ ನಂಬರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು. 9483352850.
Three Malayalam plays based on Ramayana... (Saketham, Lanka lakshmi, Kanchana Seetha)
The original Malayalam plays written by C.N. Sri Kantan Nair have been translated into Kannada by K. Prabhakaran.
A few words of renowned writer, critic and retired professor of Kuvempu University, Keshav Sharma, who wrote the foreword to this translated play, goes like this….
The way Malayalam stories, novels and plays have developed is very interesting. We are introduced to them mainly through translation. There are many works from the realist tradition. We have found it in Kannada, not only through the works of Vaikam Muhammed Basheer, Vasudevan Nair, Ambikasuta Mangad, Surendran, Punathil Kunjabdulla, Raman Nair, Mohammed Miran, M. Mukundan, O Chandu Menon, etc., but also through the works of many recent young writers.
So, for us, the literature there and its traditions are understandable. Many people have done translation works from Malayalam to Kannada. Everyone knows that translation is not the most common job.
Many translators have enhanced the relationship between Malayalam and Kannada. B.K. Thimmappa, N. Damodar Shetty, Parvaathi Aithal, Pramila, K. K. Nair, Prabhakaran, Mohana Kuntar etc. have done this work very neatly.
Here Prabhakaran has given us a translated work. This is a play. This play brings together the past and the present for us at the same time. It begins with a story that predates Rama… Dasaratha and the curse that befell him are narrated here.
The play begins in a sense as a normal one. That is, this play does not tell the truth; instead, this play looks at modern problems within the framework of mythology.
Therefore, this play also applies to our present. . Play can also be a means of entertainment for us.
But this play also shows us that it does not have to be that way. This is an important fact. For example, in the play Saketha, the tumulus of Dasharatha. This tumulus gives a serious essence to the play. The playwright has used the concepts of sin and atonement very well, which can also be a means of entertainment for us.
Language and its mechanisms are necessary to tell a story and narrate history. It is necessary. It is against this backdrop that many have been discussing recently how historical narrative is important…….
The renowned critic of Malayalam literature, Ayyappa Panikkar, who has written separate introductions to all the three plays of the original Malayalam work, has conducted a lengthy comparative analysis of the plays and characters of all three plays. He sheds light on what the original Ramayana is, what the other Ramayanas are, and the differences found in them.
Who ever interested to buy this book, please do contact the publisher : Navneetha Prakashan, Mysore, 9483352850
***
രാമായണത്തിൽ നിന്നുള്ള മൂന്ന് മലയാള നാടകങ്ങൾ… (സാകേതം, ലങ്കാലക്ഷ്മി, കാഞ്ചന സീത)
സി.എൻ. ശ്രീ കണ്ഠൻ നായരുടെ മൂല മലയാള നാടകങ്ങൾ കെ. പ്രഭാകരൻ കന്നഡയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഈ വിവർത്തന നാടകത്തിന് ആമുഖം എഴുതിയ പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനും നിരൂപകനും കുവേമ്പു സർവകലാശാലയിലെ വിരമിച്ച പ്രൊഫസറുമായ കേശവ ശർമ്മയുടെ ചില വരികകൾ ഇങ്ങനെയാണ്….
മലയാള കഥകളും നോവലുകളും നാടകങ്ങളും വികസിച്ച രീതി വളരെ കൗതുകകരമായതാണ്. പ്രധാനമായും വിവർത്തനത്തിലൂടെയാണ് നമ്മൾ അവയുമായി പരിചയപ്പെടുന്നത്. റിയലിസ്റ്റ് പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള നിരവധി കൃതികളുണ്ട്. കന്നഡയിൽ, വൈകം മുഹമ്മദ് ബഷീർ , വാസുദേവൻ നായർ, അംബികാസുതൻ മാങ്ങാട്, സുരേന്ദ്രൻ, പുന്നത്തിൽ കുഞ്ഞബ്ദുള്ള , രാമൻ നായർ, മുഹമ്മദ് മീരാൻ, എം. മുകുന്ദൻ, ചന്തു മേനോൻ തുടങ്ങിയവരുടെ മാത്രമല്ല, സമീപകാല യുവ എഴുത്തുകാരുടെയും കൃതികൾ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും.
അതുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ സാഹിത്യവും അതിന്റെ പൈതൃകവും നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. മലയാളത്തിൽ നിന്നും കന്നഡയിലേക്ക് പലരും കൃതികൾ വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വിവർത്തനം ഏറ്റവും സാധാരണമായ ജോലിയല്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. മലയാളവും കന്നഡയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പല വിവർത്തകരും വർദ്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബി.കെ. തിമ്മപ്പ, നാ. ദാമോദർ ഷെട്ടി, പാർവതി എൈതാള്, പ്രമീള, കെ.കെ. നായർ, പ്രഭാകരൻ, മോഹന കുംട്ടാർ തുടങ്ങിയവർ ഈ ജോലി വളരെ വൃത്തിയായി നിർവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ പ്രഭാകരൻ മനോഹരമായ ഒരു കൃതി വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഇതൊരു നാടകമാണ്. ഈ നാടകം ഭൂതകാലത്തെയും വർത്തമാനത്തെയും ഒരേ സമയം നമുക്ക് വേണ്ടി ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരുന്നു. രാമന് മുമ്പുള്ള ഒരു കഥയോടെയാണ് ഇത് ആരംഭിക്കുന്നത്… ദശരഥനും അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച ശാപവും ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. നാടകം ഒരു സാധാരണ അർത്ഥത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. അതായത്, ഈ നാടകം സത്യം പറയുന്നില്ല; പകരം, ഈ നാടകം പുരാണങ്ങളുടെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിലെ ആധുനിക പ്രശ്നങ്ങളെ നോക്കികാണുന്നു. അതിനാൽ, ഈ നാടകം നമ്മുടെ വർത്തമാനത്തിനും ബാധകമാണ്. നാടകം നമുക്ക് ഒരു വിനോദ ഉപാധിയാകാം. നാടകകൃത്തുക്കൾ പാപത്തെയും പ്രായശ്ചിത്തത്തെയും വളരെ നന്നായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്, അത് നമുക്ക് ഒരു വിനോദ ഉപാധിയാകാനും കഴിയും. ഒരു കഥ പറയാനും ചരിത്രം വിവരിക്കാനും ഭാഷയും അതിന്റെ സംവിധാനങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. അത് ആവശ്യവുമാണ്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് പലരും ചരിത്ര ആഖ്യാനം എത്രത്തോളം പ്രധാനമാണെന്ന് അടുത്തിടെ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്…….
മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പ്രശസ്ത നിരൂപകനായ ശ്രീ അയ്യപ്പ പണിക്കർ, മൂല മലയാള കൃതിയുടെ മൂന്ന് നാടകങ്ങൾക്കും വെവ്വേറെ ആമുഖങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, മൂന്ന് നാടകങ്ങളുടെയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെയും ഒരു നീണ്ട താരതമ്യ വിശകലനം അദ്ദേഹം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. മൂല രാമായണം എന്താണെന്നും മറ്റ് രാമായണങ്ങൾ എന്താണെന്നും അവയിൽ കാണപ്പെടുന്ന വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം വെളിച്ചം വീശുന്നു.
മൈസൂരുവിലെ നവനീത പ്രകാശൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ സുപ്രധാന കൃതി ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് താഴെ പറയുന്ന നമ്പറിൽ ബന്ധപ്പെടാം… 9483352850
Leave a Reply